|
Pod działaniem sił zewnętrznych materiały ulegają odkształceniom. Przy dostateczenie dużych naprężeniach odkształcenia te są trwałe. To zjawisko w technologii wytwarzania części maszyn wykorzystywane jest do wytwarzania z wlewków (produktów metalurgii wielkopiecowej) różnego innego rodzaju półfabrykatów, takich jak: pręty, blachy, kształtowniki, rury. |
|
|
Odlewnictwo jest metodą nadawania elementom maszyn kształtów i wymiarów za pomocą doprowadzenia materiału do stanu ciekłego i napełnienie nim odpowiednio przygotowanej formy odlewniczej. Przedmioty otrzymywane na drodze odlewania nazywa się odlewami.Odlewnictwo pod względem rodzaju zastosowanego tworzywa dzieli się na: odlewnictwo żeliwa, odlewnictwo staliwa, odlewnictwo metali nieżelaznych (stopy miedzi, cynku, aluminium, magnezu). Biorąc pod uwagę technologię odlewnictwa wyróżnia się: odlewnictwo w formach piaskowych, odlewnictwo metodami specjalnymi. |
|
{mosimage}Stosuje się ją bezpośrednio po przeróbce plastycznej na gorąco oraz przed- (oczyszczenie powierzchni) i/lub po obróbce cieplnej (formowanie powłoki) Kontrolowane tworzenie powłok podsmarnych pozwala na oddzielenie powierzchni obrabianych elementów od narzędzi i pełni funkcje nośnika smarów i olei antykorozyjnych. |
|
Wraz z rozwojem ciągarstwa i mechanizacją procesu coraz większego znaczenia nabiera obróbka materiału wyjściowego, mająca na celu usunięcie z jego powierzchni zanieczyszczeń i zmniejszenie tarcia między materiałem a narzędziem. |
|
Oprócz powłok konwersyjnych do separacji materiału obrabianego i narzędzia podczas obróbki plastycznej stosuje się często wapno lub boraks. Wyśmienite właściwości "zbierające" sypkich smarów na bazie wapna oraz boraksowych powłok podsmarnych można prawdopodobnie przypisać alkalicznemu charakterowi tych powłok. |
|
|
|
|
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 następna > ostatnia >>
|
|
Strona 1 z 4 |